Eco-Art Benefits:

” Investeren in directe leefomgevingen, terwijl dromen dansen is aandacht geven aan toe-komst…

2016 – Ongebruikelijke zelfvoorziening, (na 15 maanden zonder eigen woning), veroorzaakte een reeks aan projecten. Tussen kaarslicht en natuurlijke vochtregulators (moswanden), hout, water en steen, ervoer ik een zogeheten ‘levende omgeving.’  En die omgeving bracht benefits. Uiteindelijk zelfs de liefde van mijn leven.

Eco-Art & Gezondheid:

…Fysiek en mentaal free-runnen.”

~~~ Een verbinding tussen binnen en buiten.

Wit in huis is praktisch en neutraal, maar natuur kan in en om mij heen niet ontbreken. Aan het plafond hangt een mobiel universum in plaats van licht. De indeling is simpel en slapen doe ik onder een oppervlakte aan waterlelies, terwijl ik relax op een podium.

“Hoezo investeerde ik uiteindelijk in een sociale huurwoning?”

Ondanks dat ik vaak terugdacht aan een reizend bestaan, accepteerde ik ‘ruimte.’ Toch vind ik ruimte bewerkelijk, zeker gezien het een interactie en dynamiek betreft. Dat ligt nogal gevoelig. Leefomgeving heeft veel meer impact, dan wanneer gedacht wordt aan een ‘eigen’ plek.

“Wat ik bedoel dan met fysiek en mentaal free-runnen?”

Een leefomgeving zie ik als parcours voor behendigheid, fitheid en vitaliteit. Fysiek bewegen en mentaal gezegen… Met stille FOCUS stuurbaar, hoewel interactie een route creëert. Ik kan een wilde in de bossen zijn, een vrije geest, een dansende dromer of een zingend verhaal.

“En route!” Hoe ik een oase voor mezelf creëer(de):

Ik had mezelf ontdaan van mijn smartphone, ondanks dat ik aan social media deed. Een digitale weg was niet wat ik voor ogen had, er was geen behoefte aan een 24/7 bereikbaarheid en ik hechte waarde aan gezonde (uit)straling. Ondertussen werden mij gratis telefoons geboden om te verbinden, terwijl het voor mij een soort ‘old school’ retraite betekende.
Bijtijds aanwezig:

Sommige momenten waren nog eindeloos, avontuurlijk, jeugdig. Zo min mogelijk afleiding en zo creatief mogelijk zonder middelen.

Soms zag ik de sociale huur destijds als een prepensioen, bedenkende dat er nog een lange weg te gaan was richting ‘invullen en bijdragen’ (met stijgende pensioenleeftijden). Dan vroeg ik mij af wat een gezonde basis was in de huidige maatschappij. Andere momenten vloog ik voorbij de “gebaande” wegen in verbinding met natuur en vaardigheden. Ik droomde weg in vrijheid, het roer om, anders leven, reizen, ontdekken.

Spelen met energie

Wellicht zocht ik ECHT verbinding met mezelf in plaats van werkende aan mijn toekomst. Dagen werden gevuld met het creëren van werelden… Dit is jaren later nog terug te zien aan mijn interieur, waarbij iedere kamer verbonden is met natuurschoon: bos, strand, heide, bergen e.d. Alsof het beelden uit een roman zijn, decors van verre landen of dromen; een actieve inspiratie.

Met materiaal van de straat gaf ik destijds ook vorm aan theaterdecors, een hike werd gepland door Zweden en tussendoor schreef ik wel zeker aan een roman. Deze activiteiten/projecten vervloeiden vanzelf weer met confrontaties vanuit de omgeving. Ik diende me weer te mengen met bepaalde normen, al werd het niet uitgesproken door buur, gemeente, familie en naasten.

Ecologie versus economie?

Ik leek ze destijds dan nog niet met elkaar te kunnen verenigen. Zelfvoorziening en belastinggelden stroomden door elkaar, waarbij een vertaalslag ontbrak. Wellicht een definitieve keuze tot een plan van aanpak. Hoe ging ik me zelfvoorzienend krijgen? In ieder geval door projectmatig, vormgevend werken en het delen van talenten…Mezelf laten zien en zijn, kon ik tegenwoordig altijd en overal: “Vrij gewillig.”
Hetgeen ik ondernam aan projecten zag men niet zichtbaar als werk of nuttig.

Zo bewoog ik mij in 2016 nomadisch voort met in gedachte één grote portfolio. Mijn oase is op die manier een basisvertrouwen in wat IS
en welke mogelijkheden ik (daarin) kan scheppen.

Dromende (van een nieuwe, meer passieve inkomstenbron) of vormende van een nieuwe realiteit, de tijd zal het leren…